Wat zijn gisten
Gisten zijn ééncellige schimmels.

Waar zijn gisten te vinden?
Gisten worden in de natuur aangetroffen in suikerrijke milieus: in de nectar van bloemen en op vruchten.

De vermeerdering van gisten
1.Knopvorming
De cel vormt een uitstulping (de knop)  De celkern deelt zich (mitose) en een van de beide kernen  verhuist naar de knop. Hierna snoert de knop zich af. Er ontstaat bij de moedercel een litteken, de budscar en bij de dochtercel ook: de birthscar. Knopvorming kan onder gunstige omstandigheden iedere 80 minuten plaatsvinden. Een cel kan ongeveer 20 tot 30 keer een knop vormen. Moeder en dochter hebben identiek DNA.

2.Geslachtelijke voortplanting
In de moedercel worden ascosporen gevormd. Bij deze sporenvorming (meiose) vormen zich vier kernen met ieder 16 enkele chromosomen (haploïde kernen). De sporen zijn door een stevige wand beschermd  tegen ongunstige omstandigheden..
Als de omstandigheden (weer) gunstig zijn versmelten twee sporen tot een  zygote, die zich verder ontwikkelt tot een normale gistcel. Dankzij deze voortplanting kunnen verschillende giststammen met elkaar gekruist worden en is veredeling mogelijk.

Nuttige gisten
Gisten worden gebruikt bij de bereiding van bepaalde levensmiddelen zoals  brood, bier en wijn en voor de productie van enzymen. Ook in de biotechnologie worden gisten gebruikt, onder andere voor de productie van biobrandstoffen.

Schadelijke gisten
De gisten kunnen bederf van voedsel veroorzaken, zoals van frisdranken, vruchtensappen en honing.

Candida albicans is de naam van een gist die op allerlei plaatsen in het lichaam aangetroffen kan worden: op de huid, in de mond, de darmen en de vagina. Onder normale omstandigheden veroorzaakt dit organisme geen infectie, maar onder bepaalde omstandigheden, bijvoorbeeld als door ziekte de weerstand vermindert, kan de gist een infectie veroorzaken

Identificatie van gisten
Gisten worden vooral geïdentificeerd op hun biochemische eigenschappen, met name op het vermogen om op bepaalde koolhydraten te groeien